Karımı 1998'in sonbaharında kaybettim... Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik. Karim, her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler, "Bunlar bizim hayatimizin gölgeleri"...
Seçkin bir yerdesinGönlüme taht kurmuşsunAradım yıllarcaSonunda seni buldumŞans güldü bana daTanrıya şükür olsunYıllarca beklemeye değdiÇıktın karşımaBana göresin boyun boyumaGözlerin gözüme ellerin elime yarBırakamam bulmuşum seni...
Bu görünenler gerçek değil Bu sözler doğruyu söylemiyor Ne sen özgür, ne ben özgür Kimse kendini sevmiyor Bu kavgalar kavga değil Seve seve uğruna ölünmüyor...
Başka hiç kimse tarafından dokunulmamak, konuşulmamak, bakılmamak hatta ! Biraz korunmak, biraz şımarmak… Birkaç çeşit yemek yapmak, İstiklal Caddesinde sıkı sıkı elini tutmak, belki...
Ağla, yaralı kalbim hepsi yalan Ağla, bir avuç küldür elde kalan Artık savrulup gitsen de rüzgara Ağla mazidir şimdi senin olan Yaralı, yaralı, yaralı kalbim...
Düştüğü bütün kalpleri yakar sevda Durur dünya, ne derçek nede hülya Böyle bir şey görmemişsin belli ki hayatında Güvenebilirsin bana Aşk denen şeyin varlığından bile...
birgün geleceğim sana aç kapılarını bu pis bi gurur inan bana ne olur anlasana.. yık duvarlarını avuçlarımı avuçlarına al sil geçmişini yaz yeniden yarınlarını.. umudum...
Dogan Her Gunun Sabahinda Icimde Gozlerini Gorebilmek Aski Olmasa, Inan Hicbir Seye Degmezdi Yasamak. Sevgililer Gunun Kutlu Olsun!Sen dünyaya sürgün bir meleksin ve ben seni...
Anlamak zor şu hayatı... Hayat mı karışık yoksa biz insanlar mı çözmek zor...Neler oluyor neler bitiyor takip etmek zor...İnsanın kendini kendi kalbini anlayamazken, hayatı anlamasını...
Sandın ki ne yaparsan yap yanındayım ben Acıyı ihaneti taşımak zorundayım ben Yapamam gidemem sandın ki vazgeçemem Artik yalnız geçmişte anındayım ben Bu sana veda...
Ne acı hüzün gelip gücüyle övünürBir hayat büyük yasa bir anda bürünür“Gitme kal” desem dönüp kızardım kendimeSensiz ilk güneş bilmez, birazdan görünürBir an önceO dönünceÇözemedim...